بعضی حس‌ها هستند که فقط یکبار تجربه می‌شوند یا به علت اینکه فراهم آوردن امکان دوباره تجربه آن حس سخت است یا فقط اولین تجربه، آن حس خاص را دارد و تجربه‌های بعدی حتی ممکن است حس معکوس داشته‌باشند. به هر حال بعضی مواقع هست که دوست داریم حس‌هایمان را برای روز مبادا ذخیره کنیم. مثلاً یک «شادی عمیق» را ضبط کنیم تا زمانی که به شدت افسرده و غمگینیم به جای خوردن یک قرص آرامبخش(شبیه سریالهای تلویزیونی!)، حس شادی‌ای که در گذشته داشته‌ایم را دوباره به یاد بیاوریم و حداقل به طور مصنوعی آرام و شاد باشیم.
حالا تصور کنید چیزی شبیه واک‌من یا ام‌پی3/4 پلیر داشتیم، مثل ساعت می‌بستیم به دستمان، در لحظه‌ی طلایی دکمه‌ی رکورد را می‌‎زدیم و حس ناب آن لحظه را به عنوان یک تراک از آلبوم حس‌هایمان ضبط می‌کردیم. چیزی شاید به نام «emotion player» یا حتی «feelings player»!
تراک 1_شادی عمیق / تراک2_هیجان / تراک3_امید همراه با شادی/ تراک4_امید همراه با غم/ تراک5_حس تنفس عمیق بالای قله/ تراک6_حس راه رفتن روی ماسه‌های ساحل/ تراک7_حس گرم در آغوش گرفتن / تراک8_حس خوب نوجوانی/ تراک9_یک لذت عمیق/ تراک10_یک بودن شیرین و ...
فکر کنید در هواپیما نشسته‌اید هدفون ام‌پی‌4 پلیر در گوش و مچ‌بند ایی‌موشن پلیر به دست مشغول لذت بردن از یک سفر 8ساعته هوایی هستید. از هواپیما پیاده می‌شوید. اولین بار است که این کشور را می‌بینید. دکمه رکورد ایی‌موشن‌پلیر را می‌زنید و حس‌های متفاوت لحظه‌های ورود را ضبط می‌کنید. بعد در اتاقتان در هتل، لب‌تاپتان را روشن می‌کنید. یک پست برای وبلاگ نوشتاری می‌نویسید. وب‌کم را روشن می‌کنید و یک پست برای ویدئوبلاگتان می‌گذارید بعد فایلهای «ای‌موشن»تان و عکس‌های چند مگابایتی که در روز اول سفر گرفته‌اید را بدون ریسایزکردن  بروی هاست بی‌نهایتِ شخصی‌تان آپلود می‌کنید. رویای لذت‌بخشی‌ست. نه؟!... به نظرتان چیزی مثل این دستگاه، اختراع خواهدشد؟! یا شاید به عبارت درست‌تر، چند وقت دیگر داشتن یکemotion player  به متداولی داشتن یک mp4 player خواهدشد؟!...

لینک مرتبط: تشخیص درصد احساسات شما از روی عکستان!(پروژه تحقیقاتی)