شنبه بیست و پنجم اسفند 1386

آدم‌های متفاوت رسانه ملی!

بعضی از آدم‌ها عجیبند. غریبند. یک جور خاصی هستند. با همه فرق دارند... بله! البته من هم عمیقاً معتقدم که همه آدم‌ها با هم فرق دارند و اصولاً دنیا پر است از دنیاهای موازی، متقاطع و متنافر. هر کدام از ما دنیای متفاوتی داریم و تازه در هر برهه‌ی زمانی هم دنیایمان تغییر می‌کند. به دنیاهای موازی، متقاطع یا متنافر دیگری می‌رویم و... اما بعضی آدم‌ها هستند که این «تفاوت»شان خیلی بیشتر به چشم می‌آید...
خیلی وقت پیش می‌خواستم درمورد «دو قدم مانده به صبح» بنویسم. چند روز پیش هم که آخرین قسمت سریال «سرزمین سبز» را دیدم حس کردم حرفهایی برای گفتن در این باره دارم. دیدم بهتر است هر دوی این موضوعات را مخلوط کنم و کلاً اندکی در مورد آدم‌های متفاوت رسانه ملی بنویسم...

همسران، خانه سبز، بازهم زندگی، سرزمین سبز و... از این نام‌ها به چه کسی می‌رسیم؟! «بیژن بیرنگ»... بیژن بیرنگ یکی از متفاوت‌ترین آدم‌های رسانه ملیست. زبان ویژه‌ای دارد و دنیای خاصی. یک جور معصومیت، سادگی و خلوص در کارهایش موج می‌زند و تو را میخکوب می‌کند. از مرحوم «بازهم زندگی» که رسانه ملی تاب تحملش را نداشت، بگیر تا «سرزمین سبز» که در زمان خودش اجازه پخش نیافت و حالا بعد از چندین سال، هنوز بوی کهنگی نمی‌دهد. مصاحبه‌‌ی او و «مسعود رسام» با «مردم ایران سلام» واقعاً دیدنی و پر از حرفهای نگفته بود...

اما «دو قدم مانده به صبح»... گاه‌گاهی می‌بینمش. اصولاً این «زلف گره زدن» با «محمد صالح علاء» را عجیب دوست دارم!...دو قدم مانده به صبح، با وجود تمام کاستی‌هایش، با وجود تپق‌های گاه‌وبی‌گاه آقای شاعر مجری‌اش، با ابعاد محدودش، بازهم برنامه‌ای متفاوت و دیدنی‌ست. انگار آدم حس می‌کند که این برنامه به این رسانه نمی‌خورد! البته باید اعتراف کنم که همیشه وقتی دو قدم مانده به صبح را می‌بینم، به این فکر می‌کنم که چرا چنین برنامه‌ای برای چهره‌های علمی نیست. مگر یک نفر بازیگر چه‌قدر حرف برای گفتن دارد که در شونصد برنامه حضور به هم می‌رساند و از زندگی و کارش صحبت می‌کند اما در مقابل، یک پرفسور ریاضیات (دو نفرشان را در دانشگاه خودمان داریم) باید هر روز گچ تخته بخورد و با یک دوجین دانشجو که گاهی حسابی قدرنشناسند، سر و کله بزند و هیچ کس هم نیاید بگوید جناب پرفسور، لطفاً تشریف بیاورید برنامه ما را مزین کنید و برای نسل جوان از زندگیتان بگویید بلکه یک نفر از این برزخی که برخی دوستان ساخته‌اند، رها شود. واقعاً حیف نیست؟!... ببخشید حرفمان چیز دیگری بود!...

آدم‌های متفاوت رسانه ملی... کامران نجف‌زاده هم متفاوت است. چیز دیگری درباب او نمی‌گویم چون اول‌ها بهتر بود. حالا زیادی گزارش‌های اعصاب خوردکن و بدجور باطرفانه می‌گیرد!... «مردم ایران سلام» هم کلاً متفاوت است. محمدعلی اینانلو و جواد آتش‌افروز و قبلاًها منصور ضابطیان و... متفاوت است هنوز هم با وجود بعضی مواضع نه چندان عادلانه... راستی نود را هم دوست دارم  البته نه اینکه فوتبالی باشم‌ها!...
خب اگر این فرضیه را قبول کنیم که «وبلاگنویسان کلاً آدم‌های متفاوتی هستند.» این هم لیست دیگری از متفاوتین رسانه ملی است: حمید محمدی(این وبلاگ را از دست ندهید. پایه‌ی خنده است!)، کامران نجف‌زاده، مازیار ناظمی، محمدحسین رنجبران، افروز اسلامی، میترا لبافی، حمید امامی، محمد دلاوری، محمدکاظم روحانی نژاد، بهروز میرورزنده، علی زندی فر(گوینده خبر جوانه ها) فاطمه قیومی(گوینده اخبار خانواده) و دکتر عاطفه میرسیدی.
لینک مرتبط: سرویس نگاهی به وبلاگهای ایسنا

نوشته شده توسط نفیسه در 9:2 | | | لینک به این مطلب